Yaşlandım
Yaşlandım diyen bir ruhun, zamanla yoksullaşan umutlar, yabancılaşan gökyüzü ve acıyla barışmış bir kalpte, yolun sonuna doğru sürüklenişini anlatan içli bir itiraf.
0:00 / 1:25
Yaşlandım,
Göğsümde bahar kuşları savuruyor kanatlarını,
Uçuşmuyor artık sarp ormanlarda,
Yeşermiyor çiçekler o tek odalı evlerde,
Pencere köşelerinde sefa sürmüyorlar,
Bir o kadar toprağa aç, bir o kadar susuz.
Yaşlandım,
Kaşığım kırılıyor da ömrüm yavan bitiyor,
Gökyüzü hasret kendine; benim bildiğim mavi değil,
Ay tepemde parlıyor, suretim ise ben değil,
Kaygısız zamanlarda değilim; yıllarımda yok toy bakışlar,
Bir çare ömre bedel dar bir sokaktayım.
Yaşlandım,
Buruşuk bir el ile tutuyorum mektubun köşesinden,
Sarmıyor içimi benden öte ahenkli şiirler,
Acı, keder beni mutlu ediyor; mizacım acınası hâldeyken,
Son kıyı bu; kaç adım kaldı bilinmez, ah arsız yollar sizi,
Bak, bitiyor yol; bıçak kesiği gibi savuruyor beni,
En mevsimsiz, izbe yerlere…
