Şiir, insanın yaşarken ruhunu kaybetmesine yol açan düzene ve ideallere karşı, manevi ölüm ile gerçek yaşam arasındaki çelişkiyi sorgular.
Gıyabında
Cenaze namazını
Kıldık,
Ölü ruhlarımızın.
Hangi düzene,
Kurban ettik?
Hangi hayalin,
Duldasında,
Öldük de,
Serin bir toprağa,
Gömüldük?
Bu ölü kim,
Bu biz değildik.
Oysa biz daha ölmedik.
Hayatın zorluklarına ve toplumun baskılarına aldırmadan, doğru bildiğin yolda cesaretle ilerleyip hem kendini bulmak hem de başkalarına yol olmak gerektiğini anlatıyor.
Kaderin karşılaştırdığı iki insanın, yıllar sonra birbirini bulmasıyla hasretin aşka ve hayatın yeniden bahara dönüşmesini anlatıyor.
Hayatın yorgunluğu, geçip giden insanlar ve maddi sıkıntılar arasında, insanın umudu ve sıcaklığını kaybetmeden yoluna devam etmesini anlatıyor.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yazın!
