Yaş mı Alıyorum, Yaşlanıyor muyum?

Evet doğru duydunuz tam tamına 30’a 10 kala. Yok efendim yaşlanmıyorum. Aksine gençleşiyorum. Ki zaten hiç belli olmuyor yolun yarısına göz kırptığım. Güzel de çirkin de bize ait. Biliyor musun aslında hayatı nasıl yaşadığına bağlı, mutlu da mutsuz da yaşasan yüzüne çizgiler eklenip eklenmeyeceğine bağlı .. Yaşlar eklendikçe güzel insanlar da ekleniyor hayatıma, gereksiz fazlalıkların çıktığı gibi. Her geçen yıl, bir dönüm noktası değil de, bir iç muhasebe gibi geliyor bana. Ne eksildim diye soruyorum kendime, ne kazandım? Ve en çok da neyi bırakabildim arkamda? Artık kutlamaları kalabalık sofralarda değil, kalbimi gerçekten anlayan birkaç insanla yapmayı tercih ediyorum. Çünkü yaş aldıkça öğreniyorsun: sayı değil mesele, samimiyet. Kiminle gülümsediğin, kimin yanında sustuğunda bile huzur bulduğun… 30’a 10 kala diyorum ya, aslında bu bir rakam değil, bir fark ediş. Kendimi daha çok sevdiğim, hatalarımla barıştığım, geçmişi yük olmaktan çıkarıp hikâyeye dönüştürdüğüm bir eşik. Aynaya baktığımda sadece yüzümü değil, yaşanmışlığımı, sabrımı, dirayetimi de görüyorum. Gençleşiyorum, evet… Çünkü artık başkalarının doğrularıyla değil, kendi kalbimin ritmiyle yaşıyorum. Üzülsem de özgürüm. Yorulsam da kendimleyim. Ve en güzeli, her yeni yaş, biraz daha "ben" oluyorum. Varsın çizgiler gelsin, yeter ki içim hep gülmeyi bilsin. Zaten insan en çok kalbinden yaş alıyor. İşte şimdi tam da 30’a 10 kala…