Yorgunum
İnsanlığın cehalet, savaş, adaletsizlik, zulüm ve sevgisizlikle kuşatılmış hâline duyulan derin üzüntü, kişiyi ruhen ve vicdanen tükenmiş hissettirmektedir.
Biraz yorgunum.
Hayır, çok ama çok yorgunum.
Nedenini mi soruyorsun?
Hangisini anlatayım ki?
Dünyayı saran cehaleti mi,
bitmeyen kini ve nefreti mi,
geleceği karanlık dehlizlere atan adaletsizliği mi,
insana yaşam hakkı tanımayan savaş baronlarını mı,
yeni doğanların kanını emen canileri mi?
Biraz yorgunum.
Hayır, çok ama çok yorgunum.
Nedenini mi arıyorsun?
Uzağa gitmene gerek yok;
etrafına bakman yeterli.
Bir yandan zenginliklerini çalanlar,
bir yandan halkını kemiren politikacılar,
bir yandan zulme ortak olan mazlumlar,
bir yandan viraneye dönmüş yuvalar,
bir yandan sevgisiz büyüyen nesiller...
Daha ne anlatayım?
Dünyanın yükü omuzlarımda değil belki,
ama insanlığın hâli yüreğimde ağır bir yük.
O yüzden
biraz değil,
çok ama çok yorgunum.
Sadece yorgunum.
