Şiir Satılmaz, Şarkı Olduğunda Satılır

Edebiyatın en saf, en içten damarı olan şiir, çoğu zaman kıymeti geç anlaşılan bir sanattır. Yüzyıllardır şairler, kelimelerle dünyalar kurmuş, duyguları en yalın haliyle satırlara dökmüştür. Fakat işin acı tarafı şudur: Şiir, kendi başına çoğunlukla ticari bir değer görmez. Kitapçılarda tozlu raflarda kalır, birkaç edebiyat sevdalısı dışında geniş kitlelere ulaşamaz. Ne gariptir ki aynı mısralar, bir bestecinin elinde nota ile buluştuğunda bambaşka bir yolculuğa çıkar. Şiir, şarkıya dönüştüğünde kitleleri peşinden sürükler, milyonların dilinde dolaşır. Aslında değişen şey sözün kendisi değil, sunuluş biçimidir. İnsan kulağı ezgiye daha çabuk alışır, gönlü melodiyle daha kolay ikna olur. Bugün nice şairin dizeleri, şarkıcıların sesinde ölümsüzleşiyor. Belki kitapları satmıyor ama şarkı olup dillerde yankılandığında her kesimden insana dokunuyor. Şiir kitabı almayı aklına getirmeyen biri bile, aynı dizeleri farkında olmadan mırıldanıyor. O halde sormak gerekir: Şiir gerçekten satılmaz mı, yoksa biz şiire gereken değeri vermediğimiz için mi satılmaz? Belki de mesele, toplumun algısında saklıdır. Biz, duyguyu saf hâliyle okumaya sabırsızız. Ama bir şarkı olduğunda, aynı duyguyu daha kolay kabulleniyoruz. Şair, kalemini satmak için değil; hislerini, insanın derin yanını ifade etmek için yazar. Yine de hayatın gerçeği ortada: Şiir satmaz… Fakat bir gün melodinin kanatlarına tutunduğunda, herkesin dilinde satır satır dolaşır.