Bir Hatıranın Kokusu

O sabahın kokusu geldi burnuma, Birden sardı içimi eski günlerin özlemi. Bazı sabahların kokusunu bile özler insan, O anı hatırlayınca kalbi titrer, gözleri nemlenir. Badem ağaçlarının altında toplardık düşlerimizi, Avuçlarımızda sabah serinliği, Dallarından dökülen her badem Sanki umutlarımızın bir parçasıydı. Bir badem ağacının önünde toplanırdık, Ne bir gürültü, ne bir telaş, Sadece sen, ben ve rüzgarın fısıltısı. O anlarda zaman susar, dünya susar, Kalbim seninle atardı, başka hiçbir şey gerekmezdi. Huzurumuz, elimizdeki basitlikti, Ne altın isterdi gözlerimiz, Ne de gösterişli sofralar. Çünkü asıl değer Senin yanımda olmandı. O sabahların kokusu hala burnumda, Bir dokunuş gibi, bir hatıra gibi, Kapanmayan bir defterin sayfaları gibi. Şimdi gözlerimi kapatınca Yine oradayım, yine seninle, Badem ağaçlarının gölgesinde, Sadece varlığınla zenginleşen bir dünyada.