Sihirli Değnek: Sevgi

Sevmekle başlar her şey. Bir insanı, bir hayvanı, bir çiçeği, bir böceği… Kısaca her canlıyı, doğayı, havayı, taşı, toprağı… Sevmek ne kadar uzun bir kelime aslında. Anlatması zor, anlaşılması imkansız bir bilge. Sevmek, bir insanın bir kişiye, herhangi bir duruma, nesneye ilgi ve bağlılık göstermeye yönelten duygudur. Sevgi uçsuz bucaksızdır; ne gökyüzüyle anlatılır ne yeryüzüyle. Ne kalemler yeter yazmaya, ne de kağıtlar dolar ihtişamıyla. Ne sınır çizilir sevgiye, ne de kolay vazgeçilir hissettiğinde. Sevgi hiçbir kalıba ölçüye sığmaz, kimsenin lafıyla şekil almaz. Sevgi ya heptir ya hiçtir; asla arada bırakmayan siyahla beyaz gibidir. Sevgi tavanı kadardır, sokağın dibi kadardır cehennemin. Sevgi hayatını hiçe saymak, kendinden ödün vermektir. Bazen bilmediğin bir zamanda, beklenmedik birini bulmaktır. Sevgi, sahip olamayacağımız birini özlemek, hüzün ve güzelliğin değerini bilmektir. Sevgi, kimi zaman da “Nazım” olmak demektir: “Sevmek için yürek, sürdürmek için emek gerek. Sevgi ne boğazda, ne mum ışığında yemek yemek. Ne de pahalı bir pırlanta demek. Sevgi, bir lokmada iki mutlu insan demektir.” Sevgi, gerçek bir servettir. Erken yaşta kazanılan, bir şeylere katlanmak için harcanmayan güçlü bir kuvvettir. Sevgi; en anlaşılmayan konularda anlayış göstermek, özveride bulunmak, uzlaşmayı istemektir. Kısaca sevgi, paylaşmak demektir. Bir zamanı, bir ortamı, bir hayatı, bir dünyayı… Sevmenin insan üzerindeki etkileri elbette saymakla bitmez. İnsan hayatının en derin ve anlamlı anları, diğer insanlarla kurduğu bağları, aşk dolu bakışları, ruhumuza dokunan hatıraları, kalbimizi ısıtan duyguları hep sevgi sayesindedir. Sevginin kapsayıcı ve bütünleştirici gücü, insan ilişkilerinin de başrol oyuncusudur. Kişiler, birbirlerinin sınırlarına ve değerlerine özen göstererek karşılıklı anlayış, derin bağlar ve duygusal ilişkiler kurar. Kimi zaman farklı görüşler ve farklı durumlar ortaya çıksa da sevgi; empatiyi, karşılıklı anlayışı, dürüst davranmayı ön plana çıkararak daha güçlü ve sağlam ilişkiler kurmayı sağlar. Sevgi, kimi zaman da olumsuz durumları, en içinden çıkılmayacak anları bile olumluya çevirerek bizleri hayata bağlar. Değil midir ki, evladını kaybeden bir annenin acısı ona duyduğu sevgi sayesinde azalır? Yakınını kaybeden bir insanın hayata tutunup yeniden doğması sevgi sayesindedir. Tartışmalı durumlar, bitmek bilmeyen kavgalar, duygusal manipülasyonlar hep sevgi sayesinde aşılır. Küsler barışır, dostluklar pekişir. Sevgi, karşılığı olmadan verilen, hepimizi iyileştiren en nadide ilaçtır. Sevgisiz bir dünya; kalplerin karardığı, dillerin sustuğu, insanlığın köreldiği, kötülüklerin çoğaldığı, öfke ve nefretin arttığı bir yer oluşturur. Oysaki yaşama dair bütün umut sevgidedir. Hiçbir çıkar gözetmeden topraklara ekilen sevgi tohumları, birlikteliğin gücüyle büyür. Herkes kendi tohumunun isimsiz kahramanı olur ta ki dünya sona erene kadar. Sevgi aynı zamanda nörobilimsel olarak araştırıldığında da niyetlenmiş davranışla niyetlenmemiş davranışın beyinde farklı durumlar sergilediğini ortaya çıkarır. Sevginin samimi ve içten olması, insan beyninde de güçlü ve ikna edici rol oynar. Hislerimiz ne kadar gerçekçi olursa insanların kalbine dokunmamız da o kadar sahici olur. Sevgi, insanın hayata bağlanmasını, sevgiyi hissettikçe kendini bulmasını, yaşama umut dolu tutunmasını sağlar. Sevgi kuvvettir baktığımızda. Gücünü bizden alan, bizdeki duygularla çoğalan… Kırmadan, acıtmadan, yormadan… Varlığın hem sebebi hem de neticesi olan tek duygudur sevgi. Birine karşı duyduğumuz aşkın hem derdi hem de devasıdır. İnsanların yaşamlarına devam etmelerinin en büyük sebebidir. Hayat sevincimiz, yeterlilik duygumuz sevginin inşasıdır. Sevdiğimiz şeyin büyümesi ve çoğalması gösterdiğimiz ilgiyledir. Hareket ve eylemden yoksun olan sevgi ise yanlış uygulanan tedavi gibidir. Teşhisin doğru konulması tedavinin en önemli unsurudur. Tedavinin doğru ilerlemesi de kullanılan ilaçlarla mümkündür. İşte sevgi de tıpkı bu ilaç gibidir: Doğru kalbe, doğru dozda enjekte edilmelidir. Sonucunda mühim olan ise iyileşmek ve iyileştirmektir.