Sessizliğin İçinde Bir Elveda

Gecenin zifiri karanlığında,
Yalnızım..
Kör olası dertlerimle başbaşa..
Birden bir uğultu,
Bozdu tüm sessizliği.
İrkildim ...
Ve kulak verdim ,
Sessizliğibozan o sese.
Tanıdık geldi ,
O ses ...
Dikkatle işitince .
SENMİŞSİN.
Sessizliğin için de,
Gizlemişim sensizliği.
Dikkat kesildim.
O sese...
Yoktun ,
Anladım ki ,kulağım aldatmış beni...
Ah kulağım,
Duymayı özlemiş sesin sesini ...
Ama yoktun ,
Artık yoksun ...
Ne gönlümde, ne de dört duvarlı bir damlı evimde.
Ne bedenen yanım da, ne de hayalen duygularım da yoksun .
Yoktun.
Yollar, duygular hatta umutlar...
Ayrılalı yıllar oldu...
Aldanmadım o sese ,
Yok olan varolabilir mi ?
Kulağımı tıkadım ...
Dile kilit, kalbe mühür vuralı yillar oldu .
Ne zaman mı.
Yolların ayrıldığı SON AKŞAM .
Sensizlik içinde, seviyorum sessizliği.
Alıştım
Yıllar geçti.
Hayatımdan sensiz sessizce .
Bazen meltem serinliğinde,
An oldu poyraz sertliğinde ...
Geçti işte bir şekilde ..
İzin kalmadı, zerre miskal benliğimde ,
Adın değmiyor dilime .
Mutluluklar Dilerim sana yeni hikâyende.
Bana gelince sen yoksun artik ,
HAYATIMIN BAŞRÖLÜN de.
El Veda .
Yaşanmışlıklara,
El Veda ..
El Veda