Sabır Tezgâhı
Bu şiir, sabrın acıyla işlenip zamanla olgunlaşarak insanın ömrünü saran bir kabullenişe dönüşmesini anlatır.
0:00 / 1:20
Sabır ham bir yün olsa,
Serilir sere serpe zamanın geniş meydanına,
Anamın o mahir ellerinde.
Önce bir mitil örtülür üstüne,
Sonra iğne ağzıyla deline deşile
İşlenir her desen sükûnetle.
Her nakışta ömürden ömür gider,
Her ilmekte bir düğüm atılır hüzne.
Sızlata sızlata geçer ruhun menzilinden
O beyaz yorgan teli...
Ve acıta acıta dokunur canın en derinine
Feleğin o kör, o amansız mili.
Nihayet son bulur o uzun gece,
Tezgâhta sökülür hayat, sessizce.
Artık ne iğne sızlatır ne amansız mil;
Sabır, tülden bir örtü olur ömre.
