Varoluş Rotası
Bu şiir, ilahi yazgı içinde yol alan insanın, dünyaya düşüşüyle birlikte özünü ve verdiği sözü unutmasını anlatır.

“Allah’ı unutan, bu yüzden Allah’ın da kendilerine Kendilerini unutturduğu kimseler gibi olmayın...”
(Haşr Suresi / 19. ayet)
Kozmik bir cetvelin çizdiği,
O milimetrik zaman cetvelinde,
Hükmü verilmiş bir tarihte,
Yazgısı çizilmiş bir rotada,
Tam da vaktinde...
Bir damla düşer yeryüzüne,
Görünmez kanatların rehberliğinde
Menziline hasret bir yolcu gibi.
Kimi dosdoğru deryaya kavuşur,
Kimi hayatın imbiğinde çile çile...
Kimi de bir bedende can bulur,
Bir saç dibinde, etten kıyafetiyle.
Ve başlar o kadim hikâye
Sürgün yurdunda evini unutarak,
O büyük ahdi, o ezeli sözleri...
Eski bir şarkı, yeni bir sesle
Ya yepyeni ya da yeniden...





