Çilek Desenli Havluyla Gelen Umut

Hayat bazen çilek desenli havluyla bile gülümsetebilir sizi. Güzel bir iletişim kurduğunu farkettiğinde, pozitif enerjiyi alınca anlıyorsun o yeni tanıdığın insanla aranda bir çekim olduğunu. Bir sürü konudan sohbet denizindeki sahilde adım adım yürür misali, içinde 5 yaşındaki çocuk neşesiyle yaşama daha mutlu tutunuyorsun.
O an, sanki evrenin tüm karmaşası bir anlığına duruyor. Bir kahkaha patlıyor, ardından bir sessizlik ama huzurlu… İşte o an, kelimelerin değil hislerin konuştuğu yerdesin. Belki bir kahve fincanının buğusunda, belki bir anlık göz temasında saklı bir sıcaklıkla; "anlaşıldım" diyorsun kendi kendine. Uzun zamandır birine gerçekten kendini anlatmadan anlaşılmanın bu kadar hafifletici olabileceğini unutmuşsun.

İçindeki küçük çocuk, koşarak sarılıyor bu yeni hissin boynuna. Sanki bütün yalnız yürüyüşlerin, sustuğun cümlelerin, içe attığın kırgınlıkların ödülü bu rastlantıymış gibi…
Ve hayat bazen işte böyle, en sıradan görünen anlarda bir mucize gibi karşına çıkar. Bir çilek desenli havluyla başlayan gülümseme, gününün değil, belki de uzun süredir beklediğin bir duygunun kapısını aralar. Tanışmaların sadece kelimelerle değil, kalpten kalbe olduğunda; yaşamak biraz daha kolay, biraz daha anlamlı, biraz daha umutlu olur…

Çünkü hayat denen o uzun yoldaki yürüyüşünde artık yalnız değilsindir.