Ay Işığı Partisi
Bir annenin öpüşüyle hayatta kalan ama bir ülkenin vicdanında yanıp kendi iç sürgününe düşen kalbin, çocukluktan dijital kimsizliğe uzanan ateşli, kırık ve özlem yüklü ağıdıdır.

[1/1 01:56] Yağmur: Annem beni iyi ki ölmüyorsun diye öpüyor
[1/1 01:56] Yağmur: Ben iyi ki yaşayamıyorum diye ağlıyorum
[1/1 01:56] Yağmur: Dans ediyor kıvılcımlarla ormanlar
[1/1 01:57] Yağmur: Yanıyorum
[1/1 01:57] Yağmur: Yüreğim
[1/1 01:57] Yağmur: Bir ülkenin avucunda
[1/1 01:57] Yağmur: Aklım
[1/1 01:57] Yağmur: Bir ülkenin vicdanında
[1/1 01:57] Yağmur: Şimdi ninniler düşüyor kutsal kitapların üzerine
[1/1 01:57] Yağmur: Öğle vaktindeyiz
[1/1 01:57] Yağmur: Neden?
[1/1 01:58] Yağmur: Çocuk genç oluyor bir anda
[1/1 01:58] Yağmur: Genç çocuk
[1/1 01:58] Yağmur: Yaşlılar ergenlik buhranında
[1/1 01:58] Yağmur: Ben hep tokken açım bembeyaz cennetim
[1/1 01:58] Yağmur: Gidecektik bize en yakın armut ağacının maviliğine
[1/1 01:58] Yağmur: İkindi vaktinde terk ettin beni
[1/1 01:59] Yağmur: Nasıl doğru anlaşılır güneş
[1/1 01:59] Yağmur: Kimsesizliğini yıldızların
[1/1 01:59] Yağmur: Kim sahiplenir
[1/1 01:59] Yağmur: Özleminle
[1/1 01:59] Yağmur: Dijital köprüde yolda kaldım
[1/1 02:00] Yağmur: Ayağında bir çift rüzgâr
[1/1 02:00] Yağmur: Şimdi emeğinin rengi göğsümü felç ediyor
[1/1 02:00] Yağmur: Patiklerim başka türlü ısınmaz
[1/1 02:00] Yağmur: Uyu meleğim,saçlarını koparan mermer şapkalardan nefret edeceğim
[1/1 02:00] Yağmur: Ben de sana geleceğim
[1/1 02:00] Yağmur: Orada öylece öleceğim diyeceğim






