Yıldızın Göğsünde Hayatta Kaldım
Aşk, aynı şehrin yorgunluğunda bile birbirine yol olup, hayatın karmaşasında kaybolmadan bir kalpte sığınak bulabilmektir.

şimdi aynı şehirde terleyen günün göğsündeyiz
akşam otobüs durağında dinleneceğız
prospektüslerin dilencisiymiş fişler
dişlerimin hafızasında büyüteceğim seni,sana denizlerin uzak durmak zorunda kaldığı balıkların yağmurda titreyişini böyle anlatacağım
başka türlüsü unutkanlıktır
çiçeklerimi topla saçlarımdan sonra da uzat bana,bu da umursamaktır
tutsun diye düşündüğüm kar tanem de sensin,yeşil gözleri olan fırtınada
yağmur hislerine değince oksijenden vazgeçer
alevsin
vidalı havalar hayal etmek zorundayım
betonsuz da yaşayamayız
oysa her ağacın konuğu ve de konusu olabilmelisin
sana seni seviyorum demek dönülmez yaşların kuvvetidir
senin aklında hangi bulutsam rengimi alır günümün yüzü
inşaatlar suskun
uzanıp durmuş çimenler suskun,yine de sen dönülmez gönül yorgunluğumun ak odasına gir buyur
ki senin kalbinde yıldızlar
çok serin yerlerde durur
annemizin saçında aklar
bizim çocukluğumuz tabiatta da pak
cezadır,paket paket ince burunlu nefesler çek ve bırak artık
yine şarkılar konusunda aynı fikirdeyiz
ki şimdi çıktım vergi dairesinden
borcumun ağzını dudağına sürmem
kravatlar eşofmana
kravatlar eşofmana
yeni pankartımız ayrı ayrı kentlerden vazgeçmiş
mavinin alınganlığı bizi üşütür
ben nereye gittimse ben nereden döndümse
yolumsun, otogarların haberi yok daha
mutluyum, elimde kraker zihnimde aç mısın sorusu
gülümsüyorum
beyaz Beşiktaş'ın kızıl sandalyesinde oturmuşsun
boncuğunu bileğinden almasın su
artık tek dileğim bu






