Avu
Bu şiir, insanın ancak yaşadığı kadar anlayabildiğini; acı, aşk ve kırılma deneyimi olmayanın başkasının duygusuna gerçekten ulaşamayacağını ve hayatın “denk gelmeyen” kalplerde hep yarım kaldığını anlatıyor.
Kimse kimsenin her şeyi değilmiş mesela,
Denk, denge, denk düşmeyince anladım.
Gönlü yaş tutanın hâlinden anlamazmış,
Yüzünde güller açan,ne anlasın ağıttan,
Gözyaşı bile yanağa inmeden bilmezmiş görevini,
Ah etmeyen dil ne bilsin duymayan kulağın hâlinden?
Sevmeyen de şiir yazmazmış aşkın tatlı diline,
Koru canına değmeyen,ateşi nereden tanısın?
Hiç günahsız bilir mi,günaha düşmeden ateşin avusunu?
