Yorgun Sevda
Ayrılığın, zulmün ve kaçkınlığın içinden geçerek sadakatini ve kaderle barışını ilan eden bir gönlün şiirsel itirafı.
Geceden deme vurulmuş çaya nem,
İçmek nasip değilse misafirlik acı dem,
Ağlamak bitmez gözde bir garip kem,
Giremediğin dareyi deldiysen ziyandasın
Bir öksürük ile kendine zaferandasın,
İçim sığmaz suretin sen ise devrandasın,
Cehennemin odunu sırtında köze durur,
Çare bilmez kara bahtımın hududur,
Bize özlem bir bacı adında öte hakiki yoldur,
Dar kaldırımlı şehirlere sığmıyor ayaklarım,
Kabrimden geçiyorum ayağımın altında pınarlarım,
Polis bile bizimle kaçıyor zulüm kötüden,
Kimseye sözüm yok, özüm sana ezelden,
Aslı bile usandı bekletti diye Kerem'den
Kaçkun dağlarında bilmem kaç yıl firari,
Kimse kovulmaz cemden oldu diye, kadiri,
Gel başka ne çare serdim yine döşek ile sediri,
Kaburga kemiğinden sana halk oldum
Duvağımın akından tut, gel telli gelin oldum,
Bil ki ben bir tek gönlümle sana yar oldum....
