Yol

Yorma kendini. Bırak, hayatına eşlik etmek isteyenler, seninle gelsin… Charles Bukowski’nin bence çok manalı olan bir sözüne bakalım istiyorum bugün. Bu söz, yanındakini kaybetmemek adına sürekli verici olmaktan bitap düşmüş kalplere, yorgun ruhlara ve herşeyi kontrol etmeye çalışanlara fısıltı gibi gelir. Bu arkadaşlarımız her şeyi kontrol etme çabasından dolayı bir zaman sonra hayatını idame ettirme konusunda zorlanmaya başlar. Ve yanındakilerin onu terkedip gidecek olması düşüncesiyle hayatını onların konforunu sağlamak üzerine kurmaya başlamıştır. Ki bu da zamanla yorar, yıpratır ve benliği zedelemeye başlar. Bu bazen insan bağımlılığı, bazen yalnızlık korkusundan gösterir kendini. Temeline indiğimizde mutlaka çocukluk travmaları ya da geçmişten gelen bir alışılmışlık vardır. Şimdi sormak istiyorum sevgili okurum; En son nerede bu kadar yalnız hissettin kendini? Ya da çok daha eskilerde kim seni bu kadar şartlı sevdi? Halbuki gidecek olan her şekilde gider, sevmeyecek olan hiçbir şekilde sevmez ve bazen anlamlı bir yalnızlık , tüm anlamsız kalabalıktan daha iyi gelir insana. Haksız mıyım? Yıllardır süregelen bu tarz ilişkiler ne kazandırdı bize? Sağımıza, solumuza, arkamıza baktığımızda hangisi orada? Umarım söylemek istediğimi anlatabilmişimdir. Ne çok uğraştın. Giden gitmesin diye… Kırıldın ama kırılmasınlar diye sustun. Yanında kalsınlar diye çabaladın. Kendinden verdin. Çıktığın o yolculukta kendini unuttun… Ama onlar bunu bilmesin diye, seni yürüyor sansınlar diye ayakta kaldın. Ama artık yoruldun değil mi? Çünkü hayat yolculuğu sadece senin çabanla yürünecek bir yol değil. Bazen durman gerek sevgili okurum. Durman ve bakman etrafına… Sonra arkana bakmadan yürümen gerekir. Ki seninle yürümek isteyen yürüsün sadece, yanında. Arkana baktığın ve beklediğin her yolculukta sen geride kalan oldun çünkü. Hayatta,kurmaya çalıştığın her bağ iki kişiliktir. Senin tek başına yürütmeye çalıştığın tüm ilişkiler(arkadaşlık,aşk,aile hiç farketmez) seni sadece sürükledi ve en sonunda olduğun yerde kalmana sebep oldu. Hayatına eşlik etmek isteyen seninle gelir. Her durumda, her koşulda gelir. Sen çağırmazsın yine gelir. Sen yorulursun, seni omuzlarında taşır yine devam eder bu yolculuğa… Bu yüzden, yorma artık kendini. Zorlama gelmek istemeyeni. Duymak istemeyeni ikna etmeye çalışma. Görmek istemeyene ayna uzatma. Bırak senin yolun da çiçek olmak isteyenlerle kesişsin ömrün. Sadece inan. Ve yürümeye devam et kendi yolunda. Yolun yürümeyi bilenlere denk gelsin. Sevgilerle…