Yıldız_Tilbe.mp3

Nereden bakarsan bak hak edilmiş bir yalnızlıktı yaşadığın belki de

Sen böyle biliyorsun şakaklarına dayanan acıyla irkilerek, ama değil

Hiçbir ihtimalin içine dâhil olmadım öyle sanıyordum çünkü gençtim

Devletten kaçıp Allah’a sığındığımda başladım seni sevmeye

Gözlerinde halkımın boğazında düğümlenen efkâr, dilimde dua

Halk deyince yani akşam ezanında evde olması gereken çocuklar

Doksanları tasarruf etmekle geçirmiş aile ekonomisi ve Türkiye

Bir ikimiz kalmıştık o zamanlar geri kalan herkes burjuva

Mesele seninle göz göze geldiğimizde başlayan fırtına değil

Mesele bütün yenilgilere nazır bir manzaradan bakan çocukluğum

Bakışların gençliğimin ortasından yeni bir mağlubiyete doğru hızla akarken 

Gittiği şeridi şaşırmış aklımın kenarından kalbime doğru hızla

Birdenbire şaşırarak ve müthiş bir eylemsel içgüdüyle

Ömrümün en taze kırıklarını bağışlamıştım ellerinin ayasına

Şimdi ne söylesem boşluğa düşüyor anlamını yitirmiş kelimeler 

Duvarlara yazmak istediğim şiirlerim vardı hafif romantika

İçimde şahlanan bozlaklar, içimde türküler, kürdîlihicazkâr içimde

Biraz da Türkçe sözlü hafif batı müziği dudaklarında senin

 -Kabul et ama, bu sıkıcıydı-

Sana önemli şeylerden bahsederken kesti sözümü siyasi yalanlar

Döndüm ve küfrettim, lafımın ortasına giren bütün son dakika bültenlerine 

Aslında sana söylemek istediğim asıl mevzuu; “seni çok seviyorum”du 

Nasibin olmadığı yere vardığımızda şenlik dağıldı

Avurtlarına dolan bir avuç hüzünle yankılandı sesin

Aramıza düşen o büyük öfkeyle kalakaldın öylece

Nereden bakarsan bak hak edilmiş bir yalnızlıktı yaşadığın belki de

Sen böyle biliyorsun şakaklarına dayanan acıyla irkilerek, ama değil

İçtiğim çayın hatırını masada bırakıp kalktım sofradan, kirpiklerimde yas

İzahımın sınırları zonkluyor hala, sen çok haklıydın üstelik

Seninle karşılaşmamız trajik bir zamanlama hatasıydı 

Ne kaldıysa geriye hiçbir şey kaldı o günlerden

Ya da aşırı dozda bir Yıldız Tilbe şarkısı