Yaren gelir

Yol uzun, gözler mühürlü bekleyişe,
Adem’in yüreğinde bir dua,
Sessizlikte yankılanan umut,
Ve tek bir söz.

Yaren gelir...

Bahar kanatlarında,
Sevinçler filizlenir suskun toprakta.
Sabır çiçek açar.
Ve hiçbir emek,
Hiçbir umut
Zayi olmaz,
Gök kubbenin altında.
Saf sevgiden güç alır ruhlar...

Adem’in kayığına taç,
Yelkenler fora,
Ve yürek,
Tam yol!
Bir türkü süzülür göl sularına
"Dostum, dostum..."
Yankılanır dalga dalga,
Gök maviye boyanır,
Bütün zamanlar bir arada,
Ve her yol Adem’e çıkar.

Bir zaman tünelidir bu yollar,
Gönül kelâmıyla mühürlenmiş,
Sadakatin semasında yankı bulan,
Bir söz var aralarında.
Birleşir kelimeler,
Ve zaman durur.

Adem bekler,
Her sözde umut saklı,
Her an, bir öncekinden ağır.
Beklemek,
Bir sevda yolculuğu,
Bilinmeze doğru…

Ne dağlar engel olur,
Ne fırtına keser yolunu.
Dostluk, engel tanımaz,
Bağ kurulmuşsa aralarında
Ne Yaren unutur vefayı,
Ne Adem vazgeçer beklemekten.

Her yıl sözleşilir yeniden,
Her bahar, burada,
Ta ki Yaren’in kanatları düşene,
Adem’in kalbi durana dek…