Acı ve karanlığa rağmen umudu, sabrı ve vuslat inancını yitirmeyen bir yüreğin dirençli bekleyişi dile getiriliyor.
Soğuksa gece elbet ısınır
Ne ateşler yaktım derinden
En karanlık gece aydınlanır
Hep ümit yetiştirdim ben
Ağlamadı hiç gözlerim
Kalbin nehrine kapılıp
Zehri bal yaptı sözlerim
Tek bir cümleye takılıp
Baharın gelişi yakındır
Zaman neleri getirdi
Vuslat kalbin hakkıdır
Bu bekleyiş yeter mi
Hayatın zorluklarına ve toplumun baskılarına aldırmadan, doğru bildiğin yolda cesaretle ilerleyip hem kendini bulmak hem de başkalarına yol olmak gerektiğini anlatıyor.
Kaderin karşılaştırdığı iki insanın, yıllar sonra birbirini bulmasıyla hasretin aşka ve hayatın yeniden bahara dönüşmesini anlatıyor.
Hayatın yorgunluğu, geçip giden insanlar ve maddi sıkıntılar arasında, insanın umudu ve sıcaklığını kaybetmeden yoluna devam etmesini anlatıyor.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yazın!
