Sokak
Yalnız, kırık bir adamın içini döktüğü; hayal kırıklıklarıyla, ölüm isteğiyle ve biraz da umutla dolu bir dertleşme.
0:00 / 1:12
Sokaklar hep boş, gel bu cehennemde gör beni.
Melek yüzlü zebaniler takip eder gölgemi.
Savaşmaktayım ve savunmaktayım bu bölgeyi,
Çekildi silahlar kafamda, tahmin ettim ölmeyi.
Sanırsam çelişkili bir durum, benden istenen bu mu?
Ellerimde bir şey yoksa, gülümserim hayal kurup.
Bırakmışlar öylece, yetim, garip heveslerimi kırıp.
Düşündüm, bir uçurumun kenarında durup.
Ne manidar bir hatırasın öyle, gram çelişkin de yok.
Kokunda yok ve yüzün görünmüyor, bak.
Nedense elli tane şiir yazmış onca bunak şair,
Bense kanıtlar getirdim, güzelliğine dair.
Bak, bu defterin içinden okuduğun dert benim.
Bir aşık mı? Hayır, değil, tanımsız bir serseri.
Kafamda dönen dolaplarla boğuşmaktayım,
Bugün de kaldırım kenarlarında tanınmayacak haldeyim.
Uzaktan öyle bakma, otur gel, çayım da var.
Ki zaten ölmek istediğimde işlerim rayında, bak.
Ziyaretinle mutluyum da, gitmesen olur mu lan?
Çekilmiyor ki bunca matem, içmeden bayılmadan.
