Senden Başka Bilen Yok
Bu şiir, derin bir hasret ve kayıp içinde, sevdiğine tamamen bağlı ve yalnız kalan bir ruhun içsel yalnızlığını ve çaresizliğini dile getirir.
0:00 / 2:04
Kör kalemle sağır sayfalara fısıldıyorum
Dilsiz geceler bize yoldaş
Sessiz,sakin
Üç maymunu oynuyor şiirler
Yazan yok
Okuyan yok
Duyan yok
Kapılar kırk kilit
Zincir üstüne zincir
Anahtarlar sende kayıp
Sen gibi kayıp
Prangalar,halhal ayaklarda
Sana tutsaklığın süsü
Yol yok
Sefer yok
Giden çok
Dönen hiç yok
Ben bekliyorum
Öyle mahzun
Öyle sakin
Öyle durgun
Ölesiye yorgun.
Ellerim,ellerinin yetimi
Gözlerim,bakışlarının öksüzü
Zifiri yokluğunda gökyüzü
Işık nerede bilen yok?
Bir baksan yeterdi
Bir bakışın güneşe bedeldi
Gözlerin yok!
Beni senden iyi bilen yok
Yüreğimdeki derdi
Yüzümdeki kederi
Karanlığa düşmüş yüzümü
Dünyaya küsmüş gönlümü
Hasretine susuz hâlimi
Çöl yangını kalbimi
Senden başka bilen yok
Şu perişan dolanan cesedimi
Senden başka tanıyan yok!
