Ömrümün Baharı

Sen geldin,

Zamanın omuzlarından yorgunluk indi,

Kalbim ilk kez adını doğru telaffuz etti.

Ömrümün baharı dedim sana,

Çünkü senden önce mevsimler eksikti.

Gözlerin—

Bir akşamüstü gibi sessiz,

Bir sabah gibi umutlu.

Bakışında kayboldum,

Kaybolmanın da bir yuva olabileceğini senden öğrendim.

Aşk dedikleri,

Meğer yan yana susabilmekmiş,

Kalabalıkların içinde

Birbirinin kalbini duyabilmekmiş.

Elini tuttuğumda anladım,

Dünya küçülüyor, biz büyüyorduk.

Sen benim yarım kalan cümlelerimsin,

İçimde yıllardır bekleyen cevap.

Kalbim seni severken acele etmiyor artık,

Çünkü sonsuzluk telaşsızdır.

Eğer bir gün solarsa bu bahar,

Bil ki nedeni zaman değil;

Zaman bile kıskanırdı

Sana olan sevgimin derinliğini.

Ben seni,

Geçip giden her şeyin içinden seçtim.

Ömrüm varsa—

Baharı sensin.