Düzenin bozulduğu bir dünyada, insanın sevdaya bile tutunamayan içsel eksikliği ve kırılganlığı anlatılıyor.
İnsan selleri gurbet kuşlarının kanatlarına damlamış,
Cihan ise kendi içinden bir seyir hali onca yol almış,
Ah yekpare düzen hangi hal alış ile nasıl da ziyana uğramış,
Ben ise gül kokulu aksak bir dalı bile gönülden tutamadım...
Şairler toplanmış iki kelamda sevda türküsünü
çağırmış,
Nefesleri yetmemiş onlar, ben ise bir lokmalık sevda tutunamadım...
Hayatın zorluklarına ve toplumun baskılarına aldırmadan, doğru bildiğin yolda cesaretle ilerleyip hem kendini bulmak hem de başkalarına yol olmak gerektiğini anlatıyor.
Kaderin karşılaştırdığı iki insanın, yıllar sonra birbirini bulmasıyla hasretin aşka ve hayatın yeniden bahara dönüşmesini anlatıyor.
Hayatın yorgunluğu, geçip giden insanlar ve maddi sıkıntılar arasında, insanın umudu ve sıcaklığını kaybetmeden yoluna devam etmesini anlatıyor.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yazın!
