Gelemeyeduracak
Bu şiir, baharın belirsizliği ve değişkenliği üzerinden, bir aşkın ya da özlemin ulaşılmazlığını ve kayıp hissini; zamanın, değişimin ve yaşamın kaçınılmaz akışı içinde insanın çaresizliğini, umut ve hüzünle birlikte anlatmaktadır.
Bir bahar sabahı,
Uyanırsın ya hani
Bilinmez yeni günlere.
Hava güzeldir
Ama her an kar yağabilir.
Pek bir ikizlerdir hava.
Değişip değişip durur
Ahvali.
Uzaklardan bir ceylan gözükecek.
Kaşları yay,
Kirpikleri mızrak,
Ağzı bir bülbül misali
Söyler türkü
Yüreğince.
Yüreğince söyler o türküyü
Yüreğince.
Yüreklilere has bir türkü...
Gelirdi o şimdi
Usul usul.
Geledururken
Gelmeyedurdu...
Bozdu hava kendi kendini,
Çaktı fırtına,
Kaçtı ceylan...
Saçları uzaydan bir parçaydı ya;
Ruhunun güzelliğini görseler...
Olurlar bin parça.
O da göç edecek;
Kaçan ceylan,
Kaçamayacak.
Değişimden geri durulmayacak.
İşte o zaman
Kimine göre reenkarne olursunuz,
Kimine göre de kara toprak...
Vardır ki kimileri,
O ceylanla komşu olmaya yakınsındır
Anlatılan kara toprakta.
Ama sen şimdi
"İşin özü nedir?" dersin?
Değil mi?
Anlatıldı o kadar hikâye,
Söylendi o kadar şarkı,
Yakıldı o kadar türkü.
Hepsi gitti,
Hepsi değişti.
Bir bakacaksın,
İktidarlar değişecek.
Cumhuriyetçi krallar gidecek,
Yerlerine demokratik dükler gelecek.
Hepsi gidip
Biri gelecek
Ama
Anlaşıldı,
Sen
Bana
Geledurup
Gelmeyeceksin.
