Gece.Perşembe.On Sekizi.

evin gecesi gündüzüne karıştı
sözcüklerimin alnı kırıştı
uykulu mumlar
avuç içlerimdeki
genç güneşlerimi yaşlandırdı
kayan bir yıldızın gökyüzüne dönmesini diledim
diledim
kalbim,
dağınık bir düzenin başkenti olsaydı
ziyanı yok
deniz de
buzların dalgalanışını bekliyor,
benim kendimi beklediğim gibi
çiçeğin çocukları,
suya yansıyan silüetleriyle katledilirken
hediyeler topluyorum bugün
ölümden sonraki şöhretim için
bahar yağmuru
mektubumu yüzümden önce buluşturdu
bulutlar
alçakça bir yükseliş içerisindeydi
kalbim
gündüzün zifti
sizi çıplak basmayın diye bin kez uyardım
sesim cılız olsa da gözlerim ışıl ışıl
-alev alev yanıyor
kar-
ağlama
ne sanmıştın ki
yine
peygamber çiçekleri toplayacak
kırlangıçlar