Geçmişi Geleceğe Taşıyan Yol
Bu şiir, insanın geçmişe yaptığı yolculukta çocukluğuna duyduğu özlemi, kayıpların hüznünü ve faniliğin farkındalığıyla sevdiklerine sarılma gerekliliğini anlatır.
Yine bir yol masalı.
İçinde cinler ve periler yok,
Prens ve pamuk prenses yok,
Cadı kadının kötülüğü olmayacak.
Yine de içimi korku sarar.
Aklım benimle dalga geçer,
Ayaklarım geri geri gider.
Her adım başı bana bakan bir çocuk.
Yeni çorabı ile bayramı bekler.
Günler öncesinden heyecanla
Şeker toplama poşeti hazırlanır.
Bu yolun sonu çocukluğuma çıkar.
Ama mekânlar yok, kahramanlar yok.
Ne onlar aynı, ne ben.
Elini öpeceğim nenem göçmüş.
Hüzünle kabristana bakar gözlerim,
Bir damla gözyaşı düşüverir.
Düşen her damla
Çocukluğumdan uzak ve yabancı.
Dilimde dökülür şu acımsı sözler:
“Dün yoktun,
şimdi varsın,
yarın yine olmayacaksın.”
Hüzünle baba evine adım atılır.
Şimdi, sevdiklerimize sıkıca sarılma zamanı,
Yarın olmayacağımızın bilinciyle.
Ve her yol
Yeni bir masala kapı aralar.
