Ecr-i Aşk
Şiir, karanlığın ve hayatın zorlukları içinde aşkı, umudu, dostluğu ve hakikate kavuşma özlemini anlatan lirik bir yolculuğu dile getirir.

Seni geceye, sır diye çizdim,
Bakma, renginin karasına,
Ben seni, çize çize kararttım,
Topla, bütün kayıp şairleri,
Onlar da yazsın, çizsin âlemi,
Bir ay doğar, gecenin yarısında,
Güneş, sabırsız adımlara kavilli,
Bilir her kul, asıl görevini,
Bizimkisi, kavuşmalı bir gecede,
Tanışmak, en bilmediğimiz, yerlerimizde,
Buluşmak, sevda denen o sarp yokuşta,
Bir garip bebeğin, avudunda yanıyor âlem,
İyilik unutulmuş,yenmez acı kelem,
Aslı yok oldu, yoklukta bulunmaz Kerem,
Dost birikiyor, kumbara gibi hanemde,
Mahsun kuşlar, sığmıyor kafeslere,
Bir ağaç gövdesine, sarılmak vardı ,
Geceye en güzel yakışan Ecr-İ Aşktı,
Zalim gövdelere, karşı dik bir duruş haktı,
Solmaz dualar, aymalı suretler, gece bile,
Sen yeter ki gel, vakitlice, zamanı sıralı,
Ben, yol bilmem, iz bilmem,
Yollarım, arsız çocuk gibi, taşlı, kayalı...






