Dua Çiçeği
Babanın mezarı başında suçluluk, pişmanlık ve affedilme arzusuyla toprağa ve sevdiğine seslenen, ağır bir vicdan yükünü anlatan içli bir ağıt.

gözyaşlarını sakladığın yeri buldum
orada durdum
dudaklarından öptüm yağmurun
çiğin saçlarındaki bir buket suyla
mezarlığınıza girdim
jandarmalar
beni tanıdı
minnetimi sundum
başaramadım dedim babana
onu bir de ben gömdüm
özür dilerim
senden
toprak adına
omzumdaki meleği kovarken
rüyalarıma güneşi giydirdim
duamda sakladım
ayın soluğunu
bedenine giydiremediğim umudu
beni affedeme diye
omzumdan sökemiyorum





