Bu şiir, kışın sertliğinde ve paylaşılamayan küçük keyiflerde saklı yalnızlığı ve çaresizliği dile getiriyor; sözcükler yetersiz kalıyor, çünkü bazen hisler, kelimelerin sınırlarını aşar.
Kış günü elbet,
Hava yeterince soğuk.
Su damlacıkları buz olmuş,
Sisli bir gecede beliriyorsun.
Kışın şiir yazmak zor biliyorum,
Sen de çikolatayı sevmiyorsun.
Hoş...
Bunu üzerine ne yazsak?
Ne söylesek boş.
Hayatın zorluklarına ve toplumun baskılarına aldırmadan, doğru bildiğin yolda cesaretle ilerleyip hem kendini bulmak hem de başkalarına yol olmak gerektiğini anlatıyor.
Kaderin karşılaştırdığı iki insanın, yıllar sonra birbirini bulmasıyla hasretin aşka ve hayatın yeniden bahara dönüşmesini anlatıyor.
Hayatın yorgunluğu, geçip giden insanlar ve maddi sıkıntılar arasında, insanın umudu ve sıcaklığını kaybetmeden yoluna devam etmesini anlatıyor.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yazın!
