Bir Of Çeksem...
Öznesiz iklimlerden gelmiş bir yolcunun, gittiği yerlerde yalnızlık, ayrılık ve içsel yangınla yoğrulmuş benliğini doğa ve sessizlikle bütünleştirdiği bir şiir.
Ö Z N E S İ Z İ K L İ M L E R
Bir offf çekersin
Dağlar oynamaz yerinden
Analar olur
En derinden sarsılan
O diyar senin
Bu diyar benim dersin sonra
Hangi kente varsan
Bir gurbet
Bağdaş kurup çöker yüreğine
Öznesiz iklimlerden gelmişsindir çünkü
Ve gittiğin yerlerde
Kurtlarla , kuşlarla bir olmuştur
“Hoş geldin” ler
Bir ahhh çekersin
İçi yanmaz kimsenin
Analar olur
Yana yakıla savrulan
O kavga senin
Bu kavga benim dersin sonra
Hangi sevdayı kuşansan
Bir ihanet
Sarıp sarmalar dört yanını
Yangın yeri coğrafyalarda açarsın gözünü
Başını taştan taşa çalan
Bir nehirsindir çünkü
Ve geldiğin yerlerde
Bir yalnızlık türküsüdür
Yolunu gözleyen
Bir çakmak çalarsın yalnızlığına
Bir çoban ateşi olur yüreğin
Ovalar seninle anılır
Her dalda kendini bulur
Her kuşta sesini dinlersin
Bundan gayrısı
Bir nefesli çalgıdır
Özlemlerini anlatan
