Bayram
Bu şiir, insanlığın kaybolan merhametini, yoksulluğu ve yetimlerin çaresizliğini, zamanın acımasız akışıyla harmanlayarak derin bir toplumsal ve ruhsal eleştiriyle dile getirir.
Gök denizin yüzünde asılı kalmıyor,
Bir acı firkat zamanda,
Bahtsız bir saat gibi durmuyor
Akrep yelkovana ah etmiyor,
Benim peşim sıra gelmedin diye,
Çağlamıyor sular ar tutmaz gönüllerde,
Suskun kavgalar birikiyor ağızlarda,
Dar bir yokuşa sığmıyor hidayet,
Çöl oluyor insanlık gaip bir sahrada,
Çiğ tutuyor kelimeler yuvasında,
Üşüyor ölüm bile titreyerek mezarda,
Can diyor böyle küçük can mı göç eder,
Bir imansızın ahına sığmıyor beddua,
İnsan kalır mı insanlığına hasret,
Kaçıyor ömür dedikleri olanca hızıyla,
Yar diyor Allah'a gel de bizi bırakma,
Koynunda analığı solmuş kadınlar,
Büyümeden sönmüş ay yüzlü çocuklar,
Bu neyin muhakemesidir dillenmez umutlar,
Bir bayram sabahı gök uyanır ısıtır toprağı,
Hanelerde güle güle sevinir yetimler,
Toprak ağlar bayramlıksız öksüzün hâline,
Başı eğik kaldıysa bir garip mazlum yetimin,
Vay hâline gözünde yaşını silmeyen koca memleketin...
