Yeni Bir Nefes Arayışı

Her yeni hafta, sabahın ilk soluğu gibi, Güneşin yamaçtan süzüldüğü an gibidir, Pedal sesinde yankılanır kalbin ritmi, Bir nefes başlar — umutla, yeniden dirilir. Doğa sessizdir, ama seni dinler hep, Her yaprak bir dua, her rüzgâr bir sır, Nefesin kaynağı, toprağın kalbinde gizler, Bisikletinle oraya varırsın sabır sabır. Yollar uzar, dağlar aşılır, Nefesin daralır ama yüreğin genişler, Çünkü bilirsin: nefes almak yaşamak değil, Yaşamak, nefesi anlamaktır derinleşir. Kitaplarla soluklanır zihnin, Bir satırda dağ olur, bir cümlede deniz, Yazarken bulursun içindeki soluğu, Ve her harf, bir nefes gibi yeniden dizilir. İç huzur, sessiz bir ormanın içindedir, Ne gürültüde, ne kalabalıkta bulunur, Bir çocuk gülüşü kadar saf, sade, Bir nefes kadar gerçek, ama çoğu zaman unutur. Ve sonunda anlarsın — yol, sensin aslında, Bisiklet, sadece rüzgârın dili olmuş, Nefesin kaynağı dışarda değil, Senin içinde, çoktan yeniden doğmuş gibi.