Son Uykunun Şiiri

Bir şiir yazarım sen rüyalar alemindeyken, sesini işitemezsin şiirimin hissedersin sadece. Bilirim, o alemler ne çetin ne korkutucu fırtınalara şahitlik eder. Şiirimle uyanırsan bir sabah ya da şiirlerim yollarına sere serpe serilirse, göz kapaklarını açarsan ansızın ne şiirim kalmıştır ne de ben. Uyku hepimize haktır elbet, sonsuz uyku “ölüm” ise kaçınılmaz bazen hayat dolu. Şiirlerin en güzelini okumak ister son kez insan Varacağını sandığı limana varmadan.