Söylenmemiş Sözler Kaldı Geride
Bu şiir, yalnızlık, hasret ve kayıp duygularıyla dolu bir ruhun; kentin sokaklarında, köşelerinde ve gecelerinde defalarca dolaşarak hem içsel hem de dışsal bir arayış içinde olduğunu, yaşanan acı ve yitirilen büyü karşısında derin bir hüzün ve çaresizlik hissettiğini anlatmaktadır.
K A Ç K E Z
Kaç gece dolaştım
Bu kenti baştan başa
Kaç kez hasreti vurdum sokaklara
Işıklı karanlıklar
Şarkılı yalnızlıklar ortasında
Kaç kez burkuldu içim
Gözlerim kaç kez doldu boşaldı
Söylenmemiş sözler bıraktım arkamda
Dağlanmış yaralar alıp yanıma
Bu kenti kaç kez
Yüreğime sığdırdım bilemezsin
Sokaklar sokaklara yakın bu kentte
Sokaklar bulvarlardan uzak
Her yol yeni bir yalnızlığa çıkıyor
Her köşebaşında yedibaşlı ayrılıklar
Kaç kez kıstırıldım
Nasıl hırpalandım bilemezsin
Ne oldu bize
Nasıl bozuldu o büyü
Nerede yitirdik o tılsımı
Seni aradım
Gündüzler ekleyip geceye
Elleri titredi bu kentin
Kırlangıçlar yağmur taşıdı
Telaşlı kanatlarında
Sokaklar bulvar tanımıyor bu kentte
Her yol sensizliğe dönüyor
Kaç kez bunaldım
Ölümü kaç kez yakından gördüm bilemezsin
