Mavi Gökyüzü Öğretmişlerdi Bana
Bu şiir, hayatın anlamsızlığı karşısında tükenen bir ruhun; umut, yalnızlık ve içsel yorgunluk arasında gidip gelerek, dünyadan ve insanlardan uzaklaşma isteğini anlatmaktadır.
0:00 / 1:17
Hayatın anlamsızlığında
Kaybolurken yoruluyorum.
Mavi gökyüzü öğretmişlerdi bana,
Şimdi izlerken yoruluyorum.
Ay düşerken pencereme,
Parlayan yıldızları özlüyorum.
Gecenin sessizliği çökerken yüreğime,
Karanlıklardan yoruluyorum.
Toz pembe bulutları koydum cebime,
Lazım oldukça çıkarıyorum.
Uçurtmalarım düşerken yere,
İpini tutmaya yoruluyorum.
Gelmesin kimse, istemem,
Sessizliğimi bozandan yoruluyorum.
Uzak olsun tüm şehirler bana,
Yeni yollardan yoruluyorum.
