Kalbin yoksa yâr ne bilsin?
Hasret, acı ve özlemle yoğrulmadan sevginin, aşkın ve vuslatın hakikatine varılamayacağını anlatan derin bir şiir.

En çok hasret yakışır sevgiliye.
Keder çekmeyen kalp ne bilsin?
Vuslattır getirir insanı dize.
Özlem çekmeyen aşkı ne bilsin?
En çok sevgi yakışır sevene.
Kerem gibi yanmayan ne bilsin?
Ah çekip çıkmazsa sesin arşa,
Hamalı olduğun yük ne bilsin?
Hüzün ki en çok yakışan beşere,
Yanıp da kül olmayan ne bilsin?
Özlemekten geçer çetin yollar,
O yâre kavuşamayan ne bilsin?
Sevginin özü acıdır, zehirdir
Acıyla yoğrulmayan sevgiyi ne bilsin
Bu sofrada doyar, kor olan kalpler
Merhameti olmayan açlığı ne bilsin?
Bir gün çalınırsa kalp kapın,
Kalbin yoksa yâr ne bilsin?
Geceleri yanmıyorsa yürek,
Gündüzlerin ışığını neylesin?






