Hayatın doğumla ölüm arasındaki yolculuğunu, ağlamanın yer değiştirdiği ince bir ironiyle anlatan kısa ve düşündürücü bir metin.
Her şeyin bir hikâyesi var;
Doğumun, ölümün, hayatın.
Ağlamayla başlar doğum,
Ağlamayla biter ölüm.
Aradaki ince fark şudur:
Doğarken biz ağlarız, başkası güler;
Ölürken biz meçhulüz, başkası ağlar.
Hayatın zorluklarına ve toplumun baskılarına aldırmadan, doğru bildiğin yolda cesaretle ilerleyip hem kendini bulmak hem de başkalarına yol olmak gerektiğini anlatıyor.
Kaderin karşılaştırdığı iki insanın, yıllar sonra birbirini bulmasıyla hasretin aşka ve hayatın yeniden bahara dönüşmesini anlatıyor.
Hayatın yorgunluğu, geçip giden insanlar ve maddi sıkıntılar arasında, insanın umudu ve sıcaklığını kaybetmeden yoluna devam etmesini anlatıyor.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yazın!
