Gürültü

Bir sessizlik var içimde yankılanan Sanki her nefes biraz eksilmeden kalan. Kendimle konuşur, kendimden kaçarım, Ben ateşten korkarken kor gibi yananım. Gözlerim uykusuz, rüyalarım bulanık, Kalbim dar sokak, her köşe tuzak. Bir ışık ararım, ellerim kör, Gözlerim alışmış karanlığa biraz. Kendimi dinledim, sesim tanıdık değil, Zaman geçmiş benden, ben değilim o değil. Bir yabancı oturmuş içimin ortasına, Sordu: “Kimsin?” dedim, dedi: “Sen değil.” Bazen bir nefeste boğulur içim, Bazen de suskunluğum olur suçumun biçim. Kaçtıkça yakalanırım kendime, Her adımım geri, her yolum biçim biçim. Bir aynaya baksam kırılacak gibiyim, Bir kelime söylesem susacak gibiyim. Yorgunum, ama dinlenmek de korkutur, Çünkü sessizlikte bile konuşacak gibiyim.