Figâme
Bu şiir, bir insanın iç dünyasını bir savaş alanı gibi kurmasını; kelimelerle, noktalama işaretleriyle kendini korumaya çalışmasını ve dilin bile yetmediği yerde geriye eksik kalmış duyguların ve tamamlanamayan cümlelerin kaldığını anlatıyor.
Gözlerim cepheye,
Kirpiklerim sipere
Döndü.
Kaldı şimdi yanımda
Yalnız
Kafiyeler,
Heceler.
Korudu beni
En savunmasız anımda
Noktalı virgül.
Sokakta bir hengame olsa
Dururum.
Başımda virgüllü nokta...
Ya İngilizce anadilim olsaydı?
Kim "hengâme" diyecekti
Bu "fight"a?
İşte o zaman
Koyardık her yere
Aklın estiğince virgülü.
Terk ederdi beni.
O
Kirpik kirpik
Siperlerde
Yepyeni cepheler bekleyecek bizi.
Amma velakin
Eninde sonunda
Elimizde kalacak olan
Birkaç hırs
Ve
Virgül olamayacak
Noktalar.
