Çocukça Bir Şiir
Bu şiir, çocuk olmanın hayata şiirle bakan bir umut ve hayal dünyası olduğunu anlatıyor.
Bir çocuk olsaydım;
Kalp atışı gibi heyecan duyardım büyümeye
Baba olmanın, akşam eve gelme vakti için
Argın, bereketli bir günün sonunda
Yorgun bir bedenin yastık hakkı için
Bir çocuk olsaydım; hep şiir yazardım
Kafiyeyi saçıma yapışan sakızdan alırdım
Üstüme dökülen yemekten; bir bayram öncesinden
Çok misafirli uzun bir kavuşma gecesinden
Cümlenin gidişatını arkadaşımın annesi belirlerdi
Bazen kıtalar komşu teyzenin kekiyle gelirlerdi
Bazen mısraları en yakın dostumun çelmesinde bulurdum
Ahengin yolunu okul sırasına tuttururdum
Bir çocuk olsaydım; şiir olurdum
Gözlerimde daima umut gazelleri okunurdu
Bana bakan kendini bulurdu
Annem dağınıklığım için kızardı
Babam matematik olmadığım için
Komşunun bahçesinde şiirli bir duvar vardı
Çocuk olsaydım, o beni anlardı...
