Bu şiir, insanı sadece hatırladıkları değil, unuttukları ve kaybettikleriyle de biçimlenen bir varlık olarak gösteriyor; yok sayılanlar da, yapılanlar kadar kimliğimizin bir parçası.
Unuttuklarımız,
Hatırladıklarımız kadar şekillendirir bizi.
Kalanlardan ve kaybolanlardan,
Yapılmadık mı?
Kutsal metinlerin aksine.
Hayatın zorluklarına ve toplumun baskılarına aldırmadan, doğru bildiğin yolda cesaretle ilerleyip hem kendini bulmak hem de başkalarına yol olmak gerektiğini anlatıyor.
Kaderin karşılaştırdığı iki insanın, yıllar sonra birbirini bulmasıyla hasretin aşka ve hayatın yeniden bahara dönüşmesini anlatıyor.
Hayatın yorgunluğu, geçip giden insanlar ve maddi sıkıntılar arasında, insanın umudu ve sıcaklığını kaybetmeden yoluna devam etmesini anlatıyor.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yazın!
